தன்னம்பிக்கை கதைகள்,

ஒரு நாள் விவசாயி தான் கட்டி இருந்த கை கடிகாரத்தை மோட்டார் கொட்டகையில் தொலைத்து விட்டார்.அது அவரது திருமணத்தின் போது மனைவி அவருக்கு ஆசையாக பரிசளித்த கைகடிகாரம்.அவர் அந்த இடத்தை சுற்றி தேடி பார்த்துவிட்டார்,அவருக்கு அந்த கைகடிகாரம் கிடைக்கவில்லை.
நிலத்தில் சிறுவர்கள் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தனர்.அவர்களை அழைத்து தன் கைகடிகாரம் தொலைந்துவிட்டது ,அதை கண்டுபிடித்து கொடுப்பவர்களுக்கு நல்ல பரிசு ஒன்று கொடுப்பேன் என்றார்.
சிறுவர்கள் ஆர்வமுடன் மோட்டார் கொட்டகைக்குள் சென்று தேட ஆரம்பித்தனர் .சிறிது நேரத்தில் அவர்கள் வெளியே வந்து தங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பிவிட்டனர்.
ஒரு சிறுவன் மட்டும் மீண்டும் வந்து எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுங்கள் நான் தேடி தருகிறேன் என்றான்.விவசாயியும் சரி போய் தேடிப்பார் என்றார்.
மோட்டார் கொட்டகைக்குள் சென்ற சிறுவன் சிறிது நேரத்தில் கைகடிகாரத்துடன் வெளியே வந்தான்.அதை பார்த்த விவசாயி ஆச்சரியத்துடன் எப்படி உன்னால் மட்டும் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது என்று கேட்டார்.
நான் உள்ளே சென்று தரையில் அமைதியாக உட்கார்ந்து காதுகளை கூர்மையாக்கி கேட்டேன்.,எந்த திசையில் இருந்து டிக் டிக் சத்தம் வருகிறது என்று . பிறகு சுலபமாக கண்டுபிடித்து எடுத்து வந்தேன் என்றான்.
நீதி: அமைதியான மனநிலையில் எந்த ஒரு வேலை செய்தாலும் அது வெற்றிகரமாக முடியும்.தினந்தோறும் காலை எழுந்தவுடன் அமைதியாக தியானம் செய்து பாருங்கள், பிறகு உங்கள் மூளை எவ்வளவு கூர்மையாக வேலை செய்கிறது என்பது தெரியும்.

Ilayaraja Dentist.

ஒரு பாதையோரம் இருந்த குளத்துக்கு பக்கத்துல ஒருத்தன் சின்ன சின்ன கற்களை அடுக்கி வைத்து ஒவ்வொரு கல்லா எடுத்து குளத்துல போட்டு கொண்டு இருந்தான்

அந்த பாதையில போன எல்லாருக்கும் என்னடா இவன் இப்படி கல்லை ஒவ்வொன்ன போடுறானேன்னு .சந்தேகம் "ஏம்பா தம்பி உனக்கு வேற வேலை வெட்டி இல்லையா இப்படி கல்லை குளத்துல போடறியே அப்படின்னு கேள்வி கேட்டு பார்த்தாங்க "
அவன் அவர்கள் இப்படி கேட்பதை கண்டுக்காம ஒன்னு ரெண்டு அப்படின்னு எண்ணிக்கிட்டே மீண்டும் கல்லை குளத்துல போட ஆரம்பித்தான்
இவன் இப்படி குளத்துல கல்லை போடறதும் வழியில் போறவங்க கேள்வி கேட்பதும் அவன் ஒன்னு ரெண்டுன்னு எண்ணுறதும் இதை எல்லாம் ரொம்ப நேரமா தூரத்தில் இருந்து பார்த்துகிட்டே இருந்து அவன்
" தம்பி நான் கேட்கிறேன்னு தப்பா  நினைக்காதே இப்படி இவ்வளவு கல்லை வைச்சு குளத்துல ரொம்ப நேரமா போடுறியே உனக்கு வேற வேலையே இல்லையா நீ தப்பா  நினைக்கிலன்ன ஏன் இப்படி பண்றேன்னு சொல்ல முடியுமா ?"அப்படின்னு கேட்டான்

ரொம்ப நேரமா பேசாம இருந்த அவன் சொன்னான்
"இந்த உலகத்தில் யாரும் வெட்டின்னு செய்றது இல்லை அவன் அவன் செய்ற வேலை பற்றி அவனுக்கு தெரியும் .
எனக்கு தெரிஞ்சு உலகத்திலே வெட்டி வேலை அப்படின்னு சொன்னா "அடுத்தவன் என்ன செய்றான் ?! ஏன் செய்றான் ?! அப்படின்னு ஆராய்ச்சி செய்றது கேள்வி கேட்கிறதே வேலையா இருக்கறவனை சொல்வேன்" அப்படிப்பட்ட ஆட்கள் எதனை பேர் இங்கே இருக்காங்கன்னு எண்ணி பார்த்தேன்" அப்படின்னு சொன்னான் ...
__________________________________________
நீதி : 1 :- அடுத்தவன் செய்றது எல்லாம் வெட்டி வேலை என்று நினைத்து கேள்வி கேட்டு நேரத்தை வீனாக்குவதே மிக பெரும் வெட்டி வேலை ..
நீதி : 2 :- இனி யாரச்சும் பேஸ்புக்கில் என்ன செய்கிறாய் என யாரும் கேட்டால் இந்த கதையை சொல்லவும்.

படித்ததில் பிடித்தது
****************************


உழவன் ஒருவனிடம் பெரிய தோட்டம் ஒன்று இருந்தது. அதில் காய்கறிகளை பயிரிட்டான் அவன். நாள்தோறும் ஒரு முயல் அந்தத் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்து இலை, பிஞ்சுகளைத் தின்று வந்தது. அதைப் பிடிக்க அவன் பல முயற்சிகள் செய்தான். முயல் அவனிடம் சிக்கவே இல்லை.

எப்படியும் முயலைப் பிடித்தாக வேண்டும் என்று நினைத்த அவன் அரசனிடம் சென்றான். "அரசே என் தோட்டத்தை முயல் ஒன்று பாழாக்குகிறது. நீங்கள்தான் எனக்கு உதவி செய்ய வேண்டும்" என்றான். சிரித்த அரசன் 'ஒரு முயலைப் பிடிக்க உன்னால் முடியவில்லையா?" என்று கேட்டான்.

"அரசே! அந்த முயலுக்கு மாய மந்திரம் தெரிந்திருக்க வேண்டும். நான் அதைப் பார்த்துக் கல்லையோ கட்டையையோ வீசினாலும் அவை அதன் மீது படுவது இல்லை" என்றான் அவன்.

"நாளையே வேட்டை நாய்களுடன் நான் அங்கு வருகிறேன். முயலின் மாய மந்திரம் எதுவும் என் வேட்டை நாய்களிடம் செல்லாது. அந்த முயலைப் பிடித்த பிறகுதான் நான் அங்கிருந்து திரும்புவேன்" என்றான் அரசன்.

மகிழ்ச்சியுடன் தன் தோட்டத்திற்கு வந்தான் அவன். இனி முயலின் தொல்லை இருக்காது என்று நினைத்து அரசனுக்கும் அவன் வீரர்கட்கும் சிறப்பான விருந்திற்கு ஏற்பாடு செய்தான். மறுநாள் படை வீரர்கள், வேட்டைக்காரர்கள், நாய்கள் சூழ அரசன் அங்கு வந்தான்.

எல்லோரையும் வரவேற்ற உழவன் அவர் களுக்குச் சிறப்பாக விருந்து வைத்தான். விருந்து முடிந்தது. மகிழ்ச்சி அடைந்த அரசன் "இன்னும் சிறிது நேரத்தில் அந்த முயல் என்ன கதி ஆகிறது பார்" என்று வேட்டையாடப் புறப்பட்டான்.

வேட்டைக்காரர்கள் கொம்புகளை ஊதினார்கள். வேட்டை நாய்கள் பயங்கரமாகக் குரைத்துக் கொண்டே தோட்டத்திற்குள் பாய்ந்தன. புதரில் மறைந்திருந்த முயல் அச்சத்துடன் வெளியே வந்தது. அங்கிருந்த வேலியை நோக்கி ஓடியது.

அதைப் பார்த்த அரசன், "அந்த முயலைத் தப்ப விடாதீர்கள், பிடியுங்கள்" என்று கத்தியபடி வேலிப் பபக்கம் ஓடினான். வேட்டைக்காரர்களும் வீரர்களும் அரசனைத் தொடர்ந்து ஓடினார்கள்.

தப்பிக்க நினைத்த முயல் தோட்டத்திற்குள் அங்கும் இங்கும் ஓடியது. அவர்கள் அனைவரும் அதைத் துரத்தினார்கள். நீண்ட நேரப் போராட்டத்திற்குப் பின் ஒரு வேட்டை நாய் பாய்ந்து அந்த முயலைக் கவ்விப்பிடித்தது. வெற்றிப் பெருமிதத்துடன் அந்த முயலை உழவரிடம் காட்டினான் அரசன். இவர்களின் முயல் பிடிக்கும் முயற்சியில் தன் அழகான தோட்டம் முற்றிலும் நாசமாகி விட்டதை அறிந்து வருந்தினான் உழவன்.

"சிறு வேலைக்குப் பெரியவர்கள் உதவி கேட்பது தவறு என்று உணராமல் போனேனே. என் அழகான தோட்டம் அழித்துவிட்டதே. ஒரு முயல் என்ன ஆயிரம் முயல்கள் பல நாட்கள் வந்திருந்தாலும் இப்படிப்பட்ட அழிவை ஏற்படுத்தி இருக்க முடியாதே. என் முட்டாள்தனத்தால் பேரழிவைத் தேடிக் கொண்டேன்" என்று வந்திருந்தான் அவன்.

நீதி :-
சின்ன பிரச்சனைகளுக்கு பெரிய முடிவு எடுக்க கூடாது..

தன் வாழ்வில் முன்னேற விரும்புபவன் ஆறு குணங்களை விட்டுவிட வேண்டும்....

தன் வாழ்வில் முன்னேற விரும்புபவன் ஆறு குணங்களை விட்டுவிட வேண்டும் என்கிறது விதுரநீதி......



அவை
1. தூக்கம்,
2. சோர்வு,
3. அச்சம்,
4. கோபம்,
5. சோம்பேறித்தனம்,
6. காரியத்தை ஒத்திப்போடுதல்.

விதுரரே அந்த ஆறு குணங்களை விட்டதால்தான் பஞ்ச பாண்டவர்களை எல்லா ஆபத்தில் இருந்தும் காப்பாற்றினார் எப்படி?

மாமன், சகுனி, துரியோதனின் பங்காளிகளை வேருடன் களைய திட்டம் தீட்டினான். வாரணாவதம் எனும் இடத்தில் விளையாட்டுகளைக் கண்டு களித்து ஒரு வருடம் சுகவாசியாக அரசு மாளிகையில் தங்கி உடல், மனம் இவற்றைத் தேற்றிக்கொள்ள பாண்டவர்களை அனுப்பினான். கூடவே குந்தியும் சென்றாள். திருதராஷ்டிரனே உத்தரவு போட்டதால் யாருக்கும் சந்தேகமே வரவில்லை.

சகுனியின் நம்பிக்கைக்கு உகந்த புரோசனன் எனும் கட்டிடக் கலை நிபுணன் உதவியால் அரசு மாளிகை அரக்கு மாளிகையாகக் கட்டப்பட்டது. மரத்தால் கட்டப்பட்ட கிரிடாக்ரஹம் (விளையாட்டு மாளிகை) சகுனியின் உத்தரவுப்படி அரக்கினால் பூசப்பட்டது. இன்னும் சில இடங்களில் வெறும் நெய், கொழுப்பு என்று சீக்கிரம் எரியும் பொருட்களால் நிரப்பப்பட்டது. ஒரே வாசல் வழியேதான் உள்ளேயும் வெளியேயும் போக முடியும். பாண்டவர்கள் வாரணாவதத்துக்குக் கிளம்பும் போது விதுரர், சாப்பாட்டில் விஷம். அக்னி இரண்டிலும் மிக மிக னாக்கிரதையாக இருக்கும்படி தருமரிடம் கூறினார். அவர்கள் சென்றபின் முழு விவரமும் அறிந்த விதுரர் உறங்கவே இல்லை. தூக்கத்தைக் கைவிட்டார். அரக்கு மாளிகையில் இருந்து பாண்டவர்கள் தப்ப, சுரங்கம் தோண்டுவதில் நிபுணன் ஒருவனை அனுப்பிவைத்தார் விதுரர். பகலில் புரோசனனை அழைத்துக்கொண்டு பாண்டவர்கள் சென்ற சமயத்தில், அவன் சுரங்கபணியில் ஈடுபட்டான்.

அதேசமயம் துரியோதனன் அருகிலேயே இருந்தார் விதுரர், சிறிதும் பயப்படவில்லை. சகுனி துளி மோப்பம் பிடித்தாலும். விதுரர்உயிருடன் இருப்பது கடினம். அவர் அச்சப்படவில்லை. பீஷ்மரிடம் இதைப்பற்றி மூச்சும் விடவில்லை. துரியோதனன் செய்த ஏற்பாட்டை முறியடிக்க, ஒரு நிமிடத்தையும் வீண் செய்யவில்லை. நாளைக்குச் செய்யலாம் என ஒத்திப் போடவில்லை. சுரங்கம் அமைக்கும் பணி நிறைவடைந்தது அரக்கு மாளிகைக்கு வந்த ஒரு வேட்டுவப் பெண், தன் ஐந்து மகன்களுடன் விருந்தும் மதுவும் உண்டு களித்தாள். அந்த மாளிகையில் அவர்கள் மயங்கிக் கிடந்தபோது, கடைசியாக வெளியேறிய பீமன் ஒரு தீப்பந்தத்தை மாளிகையின்மேல் எறிந்துவிட்டுச் சென்றான். அதுவே கடைசி விருந்தாக ஆயிற்று அவர்களுக்கு! பாண்டவர்கள் இறந்ததாக எல்லோரும் நினைத்தார்கள். அதேசமயம் விதுரர் அனுப்பிய ஆள் சுரங்கம் வழியாக கங்கைக் கரைக்கு அவர்களை அழைத்துச் சென்றான். பாண்டவர்கள் பிழைத்தார்கள். ஏக சக்ர நகரத்தில் வசித்தார்கள். என்றெல்லாம் மகாபாரதம் விரிகிறது என்றால், அதற்குக் காரணம் விதுரரின் இந்த குணங்கள்தான்!

ஷட்தோஷாஹா புருஷேணேஹ
ஹாதவ்யா பூதிமிச்சதா!
நித்ரா தந்த்ரா பயம் குரோத
ஆலஸ்யம் தீர்க சூத்ரதா.

தைரியம் (குட்டிக்கதை)

ஒரு ஊரில் அரசன் ஒருவன் இருந்தார். அதிகாலையில் எழுந்தவுடன் சூரிய உதயத்தைப் பார்ப்பது அவரது வழக்கம்.


வழக்கம் போல் அன்றும் சாளரத்தைத் திறந்த அரசருக்கு ஏமாற்றம்! சூரிய உதயத்துக்குப் பதில் அவர் கண்களில் ஒரு பிச்சைக்காரன் தான் தோன்றினான். போயும் போயும் இவன் முகத்தில் தான் விழிப்பதா என்று கடும் வெறுப்புடன் திரும்பினார் அரசர். திரும்பிய வேகத்தில் சுவற்றில் அவரது தலை அடிபட்டு இரத்தம் கொட்டியது..வலியோ பொறுக்க முடியவில்லை. அத்துடன் கோபம் வேறு பொங்கியது...

பிச்சைக்காரனை இழுத்து வருமாறு கட்டளையிட்டார். காவலர்கள் அவனை இழுத்துக் கொண்டு வந்து மன்னர் முன்னே நிறுத்தினர். அரச சபை கூடியது. தனது காயத்துக்கு காரணமாக இருந்த அந்த பிச்சைக்காரனை தூக்கிலிடுமாறு தண்டனையும் கொடுத்தார்.

பிச்சைக்காரன் கலங்கவில்லை; கலகலவெனச் சிரிக்கத் தொடங்கினான். சபையில் இருந்தவர்கள் திகைப்புடன் விழித்தனர்.
அரசனுக்கோ, கோபம் கட்டுக்கடங்காமல் போய் விட்டது...பைத்தியக்காரனே! எதற்குச் சிரிக்கிறாய் என்று ஆத்திரத்துடன் கேட்டார்.

அரசே! என் முகத்தில் விழித்ததால் உங்கள் தலையில் சிறு காயம் மட்டும் தான் ஏற்பட்டது. ஆனால், உங்கள் முகத்தில் நான் விழித்ததால், என் தலையே போகப் போகிறதே...அதை நினைத்தேன் சிரித்தேன் என்றான். மன்னன் தலை தானாகவே கவிழ்ந்து விட்டது. தவறை உணர்ந்தவன் தண்டனையை ரத்து செய்து பிச்சைக்காரனை விடுவித்தான்.

தைரியம் என்பது தன்னம்பிக்கைக்கு மறுபெயர். அது இல்லையென்றால், சமயத்தில் உயிரைக் கூட காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாமல் போய்விடும்.

நம்ம ஏன் இப்படி இருக்கிறோம்னு இப்ப தெரியுதா ?

கடவுள் ஒரு நாள் கழுதையை படைத்து அதனிடம் சொன்னார்,

"நீ ஒரு கழுதை. காலை முதல் மாலை வரைக்கும் நீ உழைக்க வேண்டும். உன் மேல் சுமைகள் இருக்கும். நீ புல் தான் சாப்பிட வேண்டும். உனக்கு அவ்வளவாக அறிவு இருக்காது. நீ 50 வருடங்களுக்கு வாழ்வாய்.

இதற்கு கழுதை சொன்னது
"நான் கழுதையாக இருக்கிறேன். ஆனா 50 வருடம் ரொம்ப அதிகம். எனக்கு 20 வருடம் போதும்."

கடவுள் கழுதையின் ஆசையை நிறைவேற்றினார்.

அடுத்து ஒரு நாயை படைத்து அதனிடம் சொன்னார்

"நீ மனிதனின் வீட்டைகாக்கும் காவலன். அவனுடைய அன்பு தோழனாக இருப்பாய். மனிதன் உண்ட பிறகு உனக்கு கொடுப்பான். நீ 30 வருடங்களுக்கு வாழ்வாய்."

இதற்கு நாய் கூறியது,
"கடவுளே, 30 வருஷம் ரொம்ப அதிகம். எனக்கு 15 வருஷம் போதும்"

கடவுள் நாயின் ஆசையை நிறைவேற்றினார்.

அடுத்து கடவுள் குரங்கை படைத்து அதனிடம் சொன்னார்

"நீ ஒரு குரங்கு. மரத்திற்கு மரம் தாவ வேண்டும். நீ வித்தைகள் காட்டி மற்றவர்களை மகிழ்விப்பாய். நீ 20 வருடங்களுக்கு வாழ்வாய்."

இதற்கு குரங்கு கூறியது "20 வருஷம் ரொம்ப அதிகம். 10 வருஷம் போதும்"

கடவுளும் குரங்கின்ஆசையை நிறைவேற்றினார்.

கடைசியாக மனிதனை படைத்து அவனிடம் சொன்னார் " நீ ஒரு மனிதன். உலகில் உள்ள ஆறு அறிவு ஜீவன் நீ மட்டுமே. உன் அறிவை கொண்டு மற்ற மிருகங்களை ஆட்சி செய்வாய். உலகமே உன்கையில். நீ 20 வருடங்களுக்கு வாழ்வாய்."

இதற்கு மனிதன் கூறினான் "20 வருஷம் ரொம்ப குறைவு.

கழுதை வேண்டாம் என்ற 30 வருடங்களையும், நாய் வேண்டாம் என்ற 15 வருடங்களையும், குரங்கு வேண்டாம் என்ற 10 வருடங்களையும் எனக்கு கொடுத்து விடு"

கடவுள் மனிதனின் ஆசையை நிறைவேற்றினான்.

அன்று முதல்
மனிதன் முதல் 20 வருடங்களை ஜாலியாக வாழ்கிறான் மனிதனாக.

கல்யாணம் செய்து கொண்டு அடுத்த 30 வருடங்களை கழுதை போல் எல்லாம் சுமைகளை தாங்கி கொண்டு, அல்லும் பகலும் உழைக்கிறான்.

குழந்தைகள் வளர்ந்தபிறகு, அடுத்த 15 வருடங்களுக்கு அவன் வீட்டின் நாயாக இருந்து, அனைவரையும் பாதுகாத்து கொள்கிறான். மிச்ச மீதி உள்ளதை சாப்பிடுகிறான்.

வயதாகி, Retire ஆன பிறகு குரங்கு போல் 10 வருடங்களுக்கு மகன் வீட்டிலிருந்து மகள் வீட்டிற்கும், மகள் வீட்டிலிருந்து மகன் வீட்டிற்கும் தாவி, தன் பேரகுழந்தைகளுக்­கு வித்தைகள் காட்டி மகிழ்விக்கிறான்...

இப்ப தெரியுதா நம்ம ஏன் இப்படி இருக்கிறோம்னு?

ஒரு குட்டி பெண்ணும் குட்டி பையணும் விளையாடிக்
கொண்டு இருந்தார்கள். அந்த பையன் கைகளில் நிறைய
பொம்மைகளும் அந்த குட்டிப்பெண் கையில் நிறைய
இனிப்புகளும் இருந்தது.

அந்த பையன் சொன்னான் என்கிட்ட இருக்கிற பொம்மைகள்
எல்லாத்தையும் உன்கிட்ட தர்ரேன் நீ வச்சு இருக்கிற
இனிப்புகள் எல்லாத்தையும்
எனக்கு தர்ரியா என்று கேட்டான். குட்டி பெண்ணும்
அதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தாள்.

அந்த பையன் தன்னிடம் உள்ள நல்ல
பொம்மையை ஒளித்து வைத்துவிட்டு அந்த
குட்டி பெண்ணிடம் இனிப்புகளை கேட்டான்.குட்டி பெண்
எல்லா இனிப்புகளையும்
கொடுத்து விட்டு பொம்மைகளை வாங்கிகொண்டாள்.

அன்று இரவு அந்த குட்டி பெண் நிம்மதியாக
உறங்கினாள். அந்த பையனுக்கு உறக்கமே வரவில்லை. அவள்
எல்லா இனிப்புகளையும் நம்மிடம்
தந்திருப்பாளா இல்லை நாம் ஒளித்து வைத்தது போல்
அவளும் ஏமாற்றி இருப்பாளா என்று நினைத்துக்
கொண்டே உறக்கம் இல்லாமல் அவஸ்த்தைப்பட்டா ன்.

நீங்கள் 100 சதவீதம் அடுத்தவர் மேல்
நம்பிக்கை வைக்கவில்லை என்றால் அடுத்தவர் உங்களிடம்
காட்டும் அன்பின் மீது சந்தேகம்
இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

இது காதலுக்கும், நட்புக்கும்,வேலை செய்யும்
இடத்தில் இருக்கும் முதலாளி தொழிலாளி உறவுக்கும்
பொருந்தும்.

எப்போதும் எல்லோரிடமும் 100 சதவீத
அன்பை காட்டுங்கள்.... !!!

"நீதிக்கதை"

"நீதிக்கதை"

 

 

 

ஒரு விவசாயி தோண்டிய
பாதி கிணறில் "பசு "
ஒன்று தவறுதலாக
விழுந்து விட்டது ...!
பசுவை வெளியில்
எடுப்பதற்கு எவ்வளவோ முயற்சியை
தனது நண்பர்களுடன்
இணைந்து மேற்கொண்ட பல
முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிந்தன ..!
இறுதியில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர்..?
அந்த பசுவை பாதி கிணறுக்குள்
மண்னை போட்டு மூடி விடலாம்
என,, .. பசுவின்
மீது மண்னை போட்டனர்
பசு சற்றும் பதட்டமின்றி தான்
எப்படியும் மேலே வருவேன் என்ற
நம்பிக்கையுடன் இருந்தது.
விவசாயிகள் மண்னை அதன் மீது போட
போட பசு உடலை உதறி உதறி தன்
காலுக்கு கீழ் சேர்த்து இறுதியில்
தானாகவே வெளியே வந்தது ..
.
"மற்றவர்கள்
உன்னை ஒரு முடிவுக்கு கொண்டு வர
சூழ்ச்சி செய்வதற்காக ஏளனம்
நையாண்டி பழிசுமத்தல்
சேறு பூசுதல் "
என்று பலவிஷயத்தில் வருவர்
நீயோ அவற்றை நீ அடித்தளமாக
வைத்து முன்னேறிவா...... இந்த
பசுவை போல.....

பாலைவனத்தில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த ஒருவன் குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லாமல் மயங்கி விழும் நிலைக்கு வந்து விட்டான். தாகத்தால் உயிர் போய்விடுமோ என்று நினைத்த போது தூரத்தில் ஒரு குடிசை போல ஏதோ ஒன்று தெரிந்தது. மிகவும் கஷ்டப்பட்டு அவன் அந்த இடத்திற்கு சென்று விட்டான்.

அங்கே ஒரு கையால் அடித்து இயக்கும் பம்ப்பும், அதன் அருகில் ஒரு ஜக்கில் தண்ணீரும் இருந்தன.

ஒரு அட்டையில் யாரோ எழுதி வைத்திருந்தார்கள். "ஜக்கில் உள்ள தண்ணீரை அந்தப் பம்ப் செட்டில் ஊற்றி அடித்தால் தண்ணீர் வரும். குடித்து விட்டு மறுபடியும் ஜக்கில் தண்ணீரை நிரப்பி வைத்து விட்டுச் செல்லவும்."...

அந்தப் பம்ப்போ மிகவும் பழையதாக இருந்தது. அது இயங்குமா, தண்ணீர் வருமா என்பது சந்தேகமாக இருந்தது. அது இயங்கா விட்டால் அந்தத் தண்ணீர் வீணாகி விடும். அதற்குப் பதிலாக அந்தத் தண்ணீரைக் குடித்து விட்டால் தாகமும் தணியும், உயிர் பிழைப்பதற்கு உத்திரவாதமும் உள்ளது.

அவன் யோசித்தான். தண்ணீரைக் குடித்து விடுவதே புத்திசாலித்தனம் என்று அறிவு கூறியது. ஒரு வேளை அதில் எழுதி வைத்திருப்பது போல் அந்தப் பம்ப் இயங்குவதாக இருந்து அது இயங்கத் தேவையான அந்தத் தண்ணீரைக் குடித்து விட்டால், இனி தன்னைப் போலத் தாகத்தோடு வருபவர்களுக்கு அது பயன்படாமல் போகத் தானே காரணமாகி விடுவோம் என்று மனசாட்சி எச்சரித்தது.

அவன் அதற்கு மேல் யோசிக்கவில்லை. ஆனது ஆகட்டும் என்று அந்தப் பம்பில் அந்தத் தண்ணீரை ஊற்றி விட்டு அதை அடித்து இயக்க ஆரம்பித்தான். தண்ணீர் வர ஆரம்பித்தது. தாகம் தீர, வேண்டிய அளவு தண்ணீர் குடித்து விட்டு அந்த ஜக்கில் நீரை நிரப்பி விட்டுச் செல்கையில் அவன் மனம் நிறைந்திருந்தது.

நாம் அவசியமான காலத்தில் அனுபவிப்பதை அடுத்தவருக்கும் அதே போல பயன்படும்படி விட்டுப் போக வேண்டும். எந்த நன்மையும் நம்முடன் நின்று விடலாகாது. இந்தக் காலக் கட்டத்தில் பெரும்பாலான மனிதர்களிடம் அந்த நல்லெண்ணம் இருப்பதில்லை. நம் வேலை ஆனால் சரி, அடுத்தவர் எக்கேடு கெட்டால் நமக்கென்ன என்ற அலட்சியம் பலரிடமும் மேலோங்கி உள்ளது.

"யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்" என்ற மனநிலையில் ஒவ்வொருவரும் இருந்தால் இந்த உலகம் இன்பமயமாகி விடுமல்லவா?

ஆமை மற்றும் முயல் கதை

ஆமை மற்றும் முயல் கதை:-

முயல் வேகமாக ஓடக்கூடியது. அது எவ்வளவு தான் முயற்ச்சியெடுத்து ஓடினாலும் முயலை விட வேகமாக ஓடி வெற்றி பெற இயலாது. ஆமை முயலை எப்படியாவது வெற்றிகொள்ள நாட்கணக்காய் சிந்தனை செய்தது.அதற்க்கு ஒரு புதிய சிந்தனை தோன்றியது. ஆமை நேராக முயலிடம் சென்றது. இந்த வருடமும் போட்டியை நடத்துவோம். ஆனால் போட்டியை வேறு இடத்தில் வைத்துக்கொள்ள ஆமை கேட்டுக்கொண்டது. முயலும் விழிப்புடன் இருந்ததால் எந்த சூழ்நிலையிலும் ஆமை தன்னை தோற்க்கடிக்க முடியாது என்ற அசைக்க முடியாத நம்மிக்கையில் போட்டிக்கு சம்மதித்தது.
இந்த முறை ஆமை சொன்ன பாதையில் ஒரு ஆறு இருந்தது. போட்டிக்கான இலக்கை ஆமை ஆற்றுக்கு மறுகரையில் இருந்தது. முயல் வேகமாக ஓடி ஆற்றை அடைந்தது. முயலால் ஆற்றை கடக்க இயலவில்லை. ஆமை மெதுவாக வந்தாலும் ஆற்றை விரைவாக கடந்து இலக்கை எட்டியது. இந்தமுறை ஆமை வெற்றி பெற்றது. நாம் தோல்வி அடையும் போது ஆமை போன்று புதிய உத்திகளை தேர்ந்தெடுக்க கற்றுகொள்ளவேண்டும். நாம் வழக்கமான பாதைகளில் சென்றால் ஜெயிக்க இயலாது என்ற நிலை வரும் போது வேறுபாதைகளை தேர்ந்தெடுக்க புது புது உத்திகளை நாம் உருவாக்க வேண்டும். ஒரு இலக்கை அடைய ஒரே ஒரு பாதை தான் உள்ளது என்று நம் எண்ணங்களில் சிந்தனைகளில் உருவானால் அதனை நாம் சிதறடிக்க் வேண்டும். இலக்குகளை அடைய பல்வேறு பாதைகளை நாம் வகுத்து அதில் எந்த பாதையில் சென்றால் அடுத்தவர்களுக்கு சிரமம் கொடுக்காமல் வெற்றிபெற இயலும் என்று சிந்தித்து செயல்பட வேண்டும்.
முயலுக்கும் ஆமைக்கும் இடையே உள்ள போட்டி முடியவில்லை. அடுத்த வருடமும் தொடர்ந்தது. இந்த வருடமும் அதே பாதை. வழியில் ஆறு. இப்போது முயல் சிந்தித்தது. அது நேராக ஆமையிடம் சென்று நாம் இப்படி போட்டி போட்டுக்கொண்டிருந்தால் மாறி மாறி ஜெயித்துக்கொண்டே இருப்போம். நாம் வெற்றி தோல்வியை பற்றி நினைப்பதை விட மிகக் குறைந்த நேரத்தில் இருவருமே இலக்கை எப்படி அடைவது பற்றி சிந்திப்போம் என்றது.
ஆமையும் முயலின் யோசனையை ஏற்றுக்கொண்டது. இந்த முறை ஓடும்போது ஆறுவரை முயல் ஆமையின் முதுகில் ஏறியது. முயல் வேகமாக சென்றது. ஆற்றை கடக்கையில் முயல் ஆமையின் முதுகில் ஏறியது. முயல் ஆற்றை வேகமாக கடந்தது. ஆற்றை கடந்ததும் மறுபடியும் ஆமை முதுகின் மீது ஏறிக்கொண்டது. இரண்டு பேரும் ஒரே நேரத்தில் வெற்றி பெற்றனர்.
குறைந்த நேரத்தில் இலக்கை அடைந்து நேரத்தை நிர்வகிக்கும் திறனையும் பெற்றனர். இதை தான் நாம் குழு செயல்பாடு என்கிறோம். எந்த செயலையும் தனியாக செயல் படுவதை விட ஒரு குழுவாக செயல் படும் போது கிடைக்கும் வெற்றியின் அளவு கண்டிப்பாக மிகப் பெரிய அளவில் தான் இருக்கும்.
நாம் குழுவாக செயல்படும் போது குறைந்த நேரத்தில் இலக்கை அடைவதோடு, நமது உழைப்பையும் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.குழுவாக செயல்படும் போது வேலை பாதியாகிறது. வெற்றி இரண்டு மடங்காக்கிறது.

நீதிக்கதை.!

நீதிக்கதை.!

கோவில் யானை ஒன்று நன்றாகக்
குளித்துவிட்டு சுத்தமாக வந்து கொண்டிருந்தது.
ஒரு ஒடுக்கமான பாலத்தில் அது வரும்
போது எதிரே சேற்றில்
குளித்துவிட்டு ஒரு பன்றி, வாலை ஆட்டிக்
கொண்டே வந்தது.
யானை ஒரு ஓரத்தில்
ஒதுங்கி நின்று அதற்கு வழி விட்டது.
அந்தப் பன்றி, எதிரே இருந்த
இன்னொரு பன்றியிடம், "பார்த்தாயா, அந்த
யானை என்னைக் கண்டு பயந்து விட்டது!"
என்று சொல்லிச் சிரித்தது.
அந்த யானையைப் பார்த்து இன்னொரு யானை,
"அப்படியா, நீ பயந்து விட்டாயா?" என்று கேட்டது.
அதற்குக் கோவில் யானையின் பதில் :
"நான் தவறி இடறி விட்டால்
பன்றி நசுங்கி விடும். மேலும் நான் சுத்தமாக
இருக்கிறேன். பன்றியின் சேறு என் மேல்
விழுந்து நானும் அசுத்தமாகி விடுவேன். இந்தக்
காரணங்களால், நான் ஒதுங்கிக் கொண்டேன்."
நீதி: தன் பலம், பலவீனம் தெரிந்தவர்கள்
அடக்கத்தில் சிறந்தவர்களாக இருப்பார்கள்.

ரசித்தது...
காட்டுக்குள் இருந்து வழி தவறி வந்த அந்தப் புலி, எப்படியோ அந்த பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் ரெஸ்ட் ரூமுக்குள் நுழைந்துவிட்டது. ஆளரவத்தில் அரண்டு மிரண்டுபோன புலி, அந்த டாய்லெட்டின் ஓர் இருட்டு மூலையில் பதுங்கிக்கொண்டது. மூன்று நாட்கள் மூச்சு காட்டாமல் இருந்த புலிக்கு, பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது.
நாலாவது நாள் பசி தாங்க முடியாமல் ரெஸ்ட் ரூமுக்குள் தனியாக வந்த ஓர் ஆளை அடித்துச் சாப்பிட்டது. அவர், அந்த நிறுவனத்தின் அசிஸ்டென்ட் ஜெனரல் மேனேஜர். அவர் தனக்கு கீழ் பணி புரிபவர்களை மதிப்பதில்லை. அவர் 'மிஸ்’ ஆனதைப்பற்றிஅலுவலகத் தில் யாருக்கும் கவலை இல்லாததால், எந்த அதிர்வு நிகழ்வும் இல்லை பயப்படும் படி எதுவும் நிகழவில்லை என்பதால் இரண்டு நாட்கள் கழித்து, இன்னும் ஒரு நபரை அடித்துச் சாப்பிட்டது புலி.
அவர், அந்த நிறுவனத்தின் ஜெனரல் மேனேஜர். இவரும் தன கோபம் எல்லாவற்றையும் தனக்கு கீழ் பணி புரிபவர்கள் மீது காண்பிப்பவர். யாரும் அவரைத் தேடவும் இல்லை, காணவில்லையே என்று பதறவும் இல்லை. (சொல்லப்போனால் அவர் அலுவலகத்தில் இல்லையே என்று சந்தோஷப்பட்டவர்கள்தான் அதிகம்!)
அடுத்த நாள், நிறுவனத்தின் வைஸ் பிரசிடென்ட்டை ஏப்பம்விட்டார் புலியார்.
நிறுவனத்தில் குண்டூசி விழுந்த சலனம்கூட இல்லை.
இதனால் குளிர்விட்டுப்போன புலி, நாம் வசிக்க ஏற்ற இடம் இதுதான் என்று தீர்மானித்து செட்டில் ஆனது.
அடுத்த நாள் பசிக்கவே இல்லாவிட்டாலும், சும்மா இருக்கட்டுமே என்று ஒரு நபரை அடித்து மூர்ச்சையாக்கி,தனக்குப் பக்கத்தில் இருத்திக்கொண்டது.
காபி கோப்பைகளைக் கழுவ வந்த அந்த நபர்தான் அலுவலகத்தின் பியூன். எல்லோரிடமும் அன்பாக பழக கூடியவன். காபி வாங்கச் சென்ற பியூனைக் காணவில்லை என்று மொத்த அலுவலகமும் திமிலோகப்பட்டு, தேடுதல் வேட்டையைத் துவங்கியது.
அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில், ரெஸ்ட் ரூமில் மூர்ச்சையாகிக்கிடந்த பியூனையும், தொடர்ந்து புலியையும் கண்டு பிடித்துவிட்டார்கள்.
புலியை அடித்துத் துவைத்து, கூண்டுக்குள் அடைத்து ஜூவுக்கு அனுப்பிவைத்தார்கள்!
நீதி : மற்றவர்களுக்கு இம்சை கொடுக்குரவங்க எவ்வளோ பெரிய போஸ்ட்ல இருந்தாலும் உசிரோட இருக்கும் வரைக்கும் தான் மரியாதை. அதைவிட பியூனாக இருப்பதே மேல்!
via -Ilayaraja Dentist

ரொமான்டிக் கதை :
நான் அவளை முதல் முதலாக பார்த்தது ரேஷன் கடையில்!
அவளும் ரேஷன் எடுக்க வந்திருந்தாள் , நானும் ரேஷன் எடுக்கவே போயிருந்தேன் .
-ஒற்றுமை நெம்பர் 01
நான் அவளை ரெண்டாவது அவளும்
சாமிகும்பிட வந்திருந்தாள், நானும்
சாமி கும்பிடவே போயிருந்தேன் .
- ஒற்றுமை நெம்பர் 02
மூன்றாவது தடவை பார்த்தது லைப்ரெரியில் நான் புக் எடுக்க போயிருந்தேன்!
என்ன ஆச்சரியம்? அவளும் புக் எடுக்கவே வந்திருந்திருந்தாள் .
-ஒற்றுமை நெம்பர் 03
இப்படி, கடைத்தெரு, பீச், மார்கெட், பேங் என எங்கும், நான் எதுக்கு போகிறேனோ அவளும் அதே காரணத்துக்காக வந்தாள்!
எங்கள் ரெண்டுபேருக்கும் இடையில் இப்படி ஒரு அபூர்வ ஒற்றுமை இருப்பதை ஆச்சரியப்பட்டேன் !
அவளும் ஆச்சரியப்பட்டாள் !
நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா, ஒத்துமையா இருக்கலாம்னு எனக்கும் - அவளுக்கும்
தோணிச்சுது!!
அவளாக வந்து காதலை சொல்லட்டும்னு ' நான் நினைத்தேன்!
அவளும் ' அவராக
வந்து காதலை சொல்லட்டும் ' என
நினைத்துவிட்டாள் !
இதனால் ரெண்டு பேரோட லவ்வும் ரொம்ப நாளா சொல்லப்படாமல் இருந்திச்சு!
ஒருநாள் போனாப் போகுதுன்னு, நானே வலியப்போய் " மாலினி ஐ லவ் யூ " என்றேன்!
அதுக்கு அவள் " என்பேரு ஜீவமாலினி! என்னோட பேர்ல பாதிதான் உனக்கு தெரியுமா ?
அப்டீன்னா உன்னோட லவ்வும் பாதிதானா? " என்று மொக்கை போட்டாள் .
அதை நான் தாங்கிகிட்டேன்! ( எல்லாம் சுயநலம்தான் )
ஆமா நீ என்ன வேலை பார்க்குறேனு கேட்டாள் .
நான் வெட்டியாக இருந்ததை வெளிப்படையாக சொன்னேன் .
" அக்கா தங்கச்சி? "
" மூணு பேரு " "
அவங்களுக்கு கல்யாணம் ஆச்சா? "
" இன்னும் இல்லை " "
ஓகே ரெண்டு மாசம் கழிச்சு பதில் சொல்லுறேன் "
அவள் கிளம்பிவிட்டாள்
!
எனக்கோ ரெண்டு மாசம் ரெண்டு வருஷமா போனது .
ஆனா அடுத்த, ஒரு வாரத்திலேயே அவள் என்னை முகமலர்ச்சியோடு பார்க்க வந்தாள்!
இந்தக்கதையின் தொடர்ச்சியை என்னால் சொல்ல முடியாது!
காரணம், நான் படிச்ச பேப்பர் துண்டில் இவ்வளவும் தான் இருந்திச்சு! பின்ன ஐம்பது பைசாவுக்கு வாங்கினா முழுப்பேப்பர்லயா கொடுப்பான் .
இத்துனூண்டு சின்ன தாள்ல தான் கொடுப்பான் . . .
நீதி : சுண்டல் வாங்கும் போது கொஞ்சம் அதிகமாவே வாங்குங்க . . .

சத்தியமா கதை புதுசுங்க
ஆளில்லாத ஊர்ல ராஜா ராணி இல்லாத ராஜகுமாரி
தூரில்லாத குடத்த எடுத்துகிட்டு கரையிலாத குலத்துக்கு தண்ணிக்கு போனாளாம் அங்க தலையில்லாத மான் வேரில்லாத பில்லை மேஞ்சுகிட்டு இருந்தது அதை கண்ணில்லாதவன் பார்த்து காது இல்லதவன்கிட்ட சொன்னானாம் அவன் நரம்பில்லாத அம்பெடுத்து மான் மேல விட்டானாம் அது மான் மேல படாம மான் வயித்திளிருந்த குட்டி மேல பட்டு குட்டி செத்துபோயிருசாம் குட்டிய சமைச்சு சாப்டுட்டு தோல கால் இல்லாத பந்தல்ல காய போட்டனாம் அத தலை இல்லாத பருந்து தொக்கிகிட்டு போயிருச்சாம் அத காலிலாதவன் துரத்திக்கிட்டு போனானாம் அப்போ அவன் காலில் குத்துன கண்டங்கதிரிக்க முல்லு தலைவலியா வந்துருச்சாம் அத காட்ட வைதியருகிட்ட போனானாம் இது சரியாகனும்னா ஆலவேறு அரசவேறு புங்கவேறு பூவரசவேறு எல்லாத்தையும் நுனியோட புடிங்கி அம்மி படாம அரச்சு நாக்கு படாம நக்குடா இது முதல் வைத்தியம் கண்டங்கதிரிக்க வேற கை படாம புடிங்கி உரல குப்புற போட்டு உலக்க படாம குத்தி பின்னங்கையல எடுத்து நக்குடா இது ரெண்டாவது வைத்தியம்னு சொன்னாராம் இப்படிப்பட்ட வைத்தியருக்கு எதாவது சன்மானம் தரணும்னு சொல்லி அடி இல்லாத பட்டி எடுத்து ஓட்ட சாக்குல ஒன்பது முழ உளுந்தழந்து சக்கரம் இல்லாத வண்டியில பாரம் ஏத்தி மாட்டு வண்டி ஓட்ட குருடன் பாதை காட்ட வண்டி போய்கிட்டே இருந்துச்சாம்

ஒரு ரேஷன் கடை வாசல்.

கடை திறக்கறதுக்கு முன்னாடியே எல்லாரும் வந்து வரிசையாய் நின்னுட்டாங்க.

கடைசியா வந்த ஒருத்தர் கியூவிலே முன்னாடி போறதுக்கு முயற்சி பண்ணினார்.

ஏற்கனவே நின்னக்கிட்டிருக்கிறவங்க... அவரை முன்னாடி போறதுக்கு விடலே.

'கடைசியா போயி நில்லுய்யா!' என்று கத்தினார்கள்.

அவர் அதைக் காதில் வாங்கிக்கொள்ளவில்லை.

முண்டியடித்துக் கொண்டு முன்னால் போக முயற்சி பண்ணினார். எல்லாரும் சேர்ந்து அவரை
வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துக் கொண்டுவந்து பின்னால் நிறுத்தி விட்டார்கள்.

''இதோ பாருப்பா! நாங்க இருக்கிற வரைக்கும் நீங்க முன்னாடி போய் எதையும் வாங்க முடியாது.... தெரிஞ்சிக்கோ!''

''நான் இங்கே பின்னாடி நிற்கிற வரைக்கும் நீங்களும் முன்னாடிபோய் எதுவும் வாங்க முடியாது!''

''ஏன்?''

''நான்தான் கடையைத் திறக்க வேண்டிய ஆள்!''

ஒரு அப்பாவும், 4 வயது மகனும் அவர்களுடைய புதிய காரை துடைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது அந்த சிறுவன் ஒரு சிறிய கல்லை எடுத்து காரின் கதவு பக்கத்தில் சுரண்டி கொண்டிருந்தான். சத்தத்தை கேட்ட அப்பாவுக்கு கோபம் தலைகேறியது..கடுப்பில் மகனுடைய கையை பிடித்து, நான்கு முறை உள்ளங்கையில் விளாசிவிட்டார். அப்பொழுதுதான் கவனித்தார் அவர் அடித்தது ஸ்பேனரை (Spanner) கொண்டு என்பதை.
வலியில் துடித்த மகனை மருத்துவ மனைக்கு தூக்கி கொண்டு ஓடினார். "பல எலும்புகள் முறிந்துவிட்டதால், இனி விரல்களை குணமாக்க முடியாது" என்று மருத்துவர்கள் கைவிரித்தனர்.
மகன் வலி நிறைந்த கண்களுடன் அப்பாவை பார்த்து “அப்பா.. என்னோட விரல்ளுங்க திரும்ப வளர்ந்துடும் இல்லப்பா?” என்று கேட்டவுடன், கண்ணீருடன் மவுனமாக வெளியே வந்தார்.
வெளியில் நின்றிருந்த தன் காரை பல தடவைகள் எட்டி, எட்டி உதைத்தார். கண்ணீருடன் தலையில் கையை வைத்துக் கொண்டு காரின் முன்பு உக்கார்ந்துவிட்டார்
அப்பொழுதுதான் தன் மகன் கீரிய அந்த கீரல்களை கவனித்தார் என்ன எழுதியிருகிறது என்று.. அந்த வாசகம்
” ஐ லவ் யூ அப்பா”.
மனிதர்களை பயன்படுத்துகிறோம்! பொருட்களை நேசிக்கிறோம்!!
எப்பொழுதுதான் மனிதனை நேசித்து, பொருட்களை பயன்படுத்த போகின்றோம்?

# நம் மனமும் இக்கதையைப் போலதான்!

கோவணம்!

எல்லாவற்றையும் துறந்து விடு என்று ஒரு குரு சொல்லக் கேட்டு ஒரு சிஷ்யன் ஒரே ஒரு தவிர்க்க முடியாத கோவணத்துடன் ஊருக்கு வெளியே வாழ்ந்து வந்தான். அந்தக் கோவணத்தை அடிக்கடி எலி கடித்து விட்டது. ஊரார் என்ன இது? இவ்வாறு கந்தலாகக் கோவணம் கட்டியிருக்கிறாயே என்று கேட்க "எலி கடித்து விட்டது" என்று பதில் சொன்னான் அவன்.

ஊரார், "அந்த எலியிடமிருந்து பாதுகாப்பிற்காக ஒரே ஒரு பூனை வளர்க்கலாமே?" என்றார்கள். அவன் பூனை வளர்க்கத் தொடங்கினான். பூனைக்குப் பால் தேவையாக இருந்தது. இல்லாவிடில் அது எலியைக் கடிக்க மறுத்தது. பாலுக்காக ஊரில் பிச்சை எடுக்க ஆரம்பித்தான். ஊரார், "ஒரே ஒரு பசுமாடு தருகிறோம். தினம் தினம் இங்கே வராதே" என்று பசு மாட்டைத் தானமாக அளித்தார்கள். மாடு வந்தது. புல் தேவையாக இருந்தது. புல்லுக்காக தினம் ஊருக்குச் செல்ல ஆரம்பித்தான். இதற்காகவா இங்கு வருகிறாய், ஒரு கால் ஏக்கரா நிலம் வைத்துக்கொண்டு புல் பயிரிடேன் என்று புறம்போக்காக இருந்த நிலத்தைக் கொடுத்தார்கள்.

நிலத்துக்கு வேலி, பால் கறக்க ஒரு இடையன், அவனுக்குச் சோறு, அதற்காகக் குடும்பம். என்று குரு சிஷ்யனை வந்து பார்த்த போது அவனைச் சுற்றி ஒரு பண்ணையே செழித்திருந்தது. இதைப் பார்த்த குரு, "மனைவி, மக்கள், சுற்றம், ஆட்கள், நிலம், மாடு, மனை என்று எல்லாம் சேர்ந்து விட்டாயே எப்படி?" என வினவினார். "சுவாமி எல்லாம் இந்த ஒரு கோவணத்துக்காக... " என்றான் அவன்.

எப்போ வயசாகும்?"


"என்னங்க... தூங்கிட்டீங்களா?"

அந்த மெல்லிய விளக்கொளியில், மகனுக்கு தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டே கணவனின் காதைக் கடித்தாள்.

"இல்லம்மா. என்ன விசயம் சொல்லு?"

"இல்லீங்க. இந்த ஊரு எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கலீங்க. சென்னை பக்கமா போயிடலாங்க."

"எனக்கும் ஆசைதான். ஆனா, சென்னையில வீடு வாங்குறது சாதாரண விசயமா? அதுவும் இல்லாம ஏதாவதொரு பிசினஸ் பண்ணாதான் பொழப்ப ஓட்டமுடியும். அதுக்கெல்லாம் பணம் வேணும்ல?"

"நாம ஒன்னும் சென்னையிலேயே வாங்க வேண்டியது இல்லீங்க. அவுட்டர்ல பார்த்து வாங்குவோங்க."

"சரி... அதுக்குக் கூட காசு வேணும்ல?"

"இங்க உங்களுக்கு இருக்கிற வீடு, தோட்டம், தொறவெல்லாம் வித்திட்டு, அந்த பணத்த வச்சு வாங்குவோங்க."

"விக்கலாம். ஆனா அது எல்லாம் அப்பா பேர்ல இருக்கே. எப்படி விக்கிறது? அப்பாவுக்கு பிறகுதானே எனக்கு கிடைக்கும்."

"உங்க அப்பா இந்த 70 வயசிலேயும், கல்லு கணக்கால்ல இருக்காரு. அவரு எப்ப போறது நாம எப்போ வாங்குறது? ம்க்கும்..."

"அதுக்கு என்ன பண்றது? பொறுத்துதான் ஆகனும். இது எல்லாம் அவர் உழச்சு சம்பாதிச்ச சொத்தாச்சே"

"அதுக்குத்தான் நான் ஒரு ஐடியா வச்சிருக்கேன். உங்களுக்கு ஓகேன்னா, நான் சொல்றேன். என்மேல கோவப்படக் கூடாது. ம்ம்ம்... சரியா?"

"ம்ம்ம்... வெவகாரமாத்தான் எதயாவது யோசிச்சிருப்ப. சரி சொல்லு"

"நான் எனக்காக சொல்லலீங்க. நமக்காக சொல்றேன். நம்ம புள்ளயோட எதிர்காலத்துக்காக சொல்றேன்."

"சரி, சரி, சுத்தி வளைக்காம சொல்லு"

"உங்க அப்பாவுக்கு புத்தகம் படிக்கிற பழக்கம் இருக்குல்ல. அதிலும் எச்சிலைத் தொட்டுத் தொட்டு பக்கத்த திருப்புற பழக்கம் இருக்கு. நாம அந்தப் பக்கத்துல எல்லாம் விஷத்த தடவி வச்சிட்டோம்னா, அது ஸ்லோ பாய்சனாகி அவர் போய் சேர்ந்துடுவாரு. யாருக்கும் சந்தேகமும் வராது. என்ன சொல்றீங்க?"

"அடிப்பாவி... ஏன்டி உன்புத்தி இப்படி போவுது?"

"அவருதான் எல்லாத்தயும் ஆண்டு அனுபவிச்சிட்டாருல்ல.70 வயசாயிடுச்சு. இனிமேல் இருந்தா என்ன? போனா என்ன?"

"பேசாம தூங்கு. அப்புறம் பாத்துக்கலாம்"

"இந்த மனுசன் எப்பவும் இப்படித்தான். வழவழ கொழகொழ பார்ட்டி" முனகிக்கொண்டே தூங்கிப் போனாள்.

காலையில் எழுந்து மகனை பள்ளிக்கு கிளப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

சட்டையைப் போட்டுவிட்டுக் கொண்டிருந்த தாயிடம் மகன், "அம்மா, அப்பாவுக்கு எப்போ 70 வயசாகும்?"

"அதுக்கு இன்னும் ரொம்ப நாள் இருக்கு ராசா. ஏன் கேட்கற?"

"விஷம் வைக்கத்தான்..."

அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நிற்க, அவன் உற்சாகமாக பள்ளிக்கு கிளம்பினான்.


- Boo Pathi.

நாம் எப்படியோ நம் எண்ணங்களும் அப்படியே!
.................................................................................

நண்பகல் நேரம், மத்தியான வெயில் கொளுத்திக்
கொண்டிருந்தது.

மரத்தடியில் ஒருவன் நன்றாக உறங்கிக்கொண்டிருந்தான்.

அந்த வழியாக வந்த விறகுவெட்டி அவனைப்பார்த்தான்.
“கடுமையான உழைப்பாளியாக இருக்க வேண்டும் உழைத்த களைப்பால்தான் இந்த வெயிலிலும் இப்படிஉறங்குகிறான்.” என நினைத்துக்கொண்டே சென்றான்.

அடுத்ததாக திருடன் ஒருவன் அந்த வழியாக வந்தான் “இரவு முழுவதும் கண்விழித்து திருடி இருப்பான் போல தெரிகிறது அதனால்தான் இந்த சுட்டெரிக்கும் வெயிலிலும் அடித்துப்போட்டதுபோல் தூங்குகிறான் “ என நினைத்துக்கொண்டே சென்றான்.

மூன்றாவதாக குடிகாரன் ஒருவன் அந்த வழியாக வந்தான் . "காலையிலேயே நன்றாக குடித்துவிட்டான் போல இருக்கிறது அதனால்தான் குடிமயக்கத்தில் இப்படி விழுந்து கிடக்கிறான்” என நினைத்துக்கொண்டே சென்றான்.

சிறிது நேரத்தில் துறவி ஒருவர் வந்தார். “இந்த நண்பகலில் இப்படி உறங்கும் இவர் முற்றும் துறந்த ஞானியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் .

வேறுயாரால் இத்தகைய செயலை செய்ய முடியும்” என அவரை வணங்கிவிட்டு சென்றார்.

நீதி - நாம் எப்படியோ நம் எண்ணங்களும் அப்படியே.!!!

நேர்மையை விதையுங்கள்.”

”நேர்மையை விதையுங்கள்.”

ஒரு மிகப்பெரிய கம்பெனியின் முதலாளி தனக்கு வயதாகி விட்டதால் அவர் கம்பெனியின் பொறுப்பை அவரிடம் வேலை செய்யும் ஒரு திறமையானவரிடம் ஒப்படைக்க முடிவு செய்தார்.எல்லாரும் தன் ரூமுக்கு வருமாறு கட்டளை இட்டார்.

உங்களில் ஒருவர் தான் என் கம்பெனியின் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும் ,அதனால் உங்களுக்கு ஒரு போட்டி வைக்க போகிறேன். யார் ஜெயிக்கிறார்களோ அவர் தான் அடுத்த மேனேஜர் என்றார்.

என் கையில் ஏராளமான விதைகள் இருக்கின்றன இதை ஆளுக்கு ஒன்று கொடுப்பேன்.இதை நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் ஒரு தொட்டியில் நட்டு, உரம் இட்டு தண்ணீர் ஊற்றி நன்றாக வளர்த்து அடுத்த வருடம் என்னிடம் காட்ட வேண்டும்.யார் செடி நன்றாக வளர்ந்து இருக்கிறதோ அவரே என் கம்பெனியின் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும் என்றார்.

அனைவரும் ஆளுக்கு ஒரு விதை வாங்கி சென்றனர்.அந்த கம்பெனியில் வேலை செய்யும் வாசு வும் ஒரு விதை வாங்கி சென்றான்.தன் மனைவியிடம் முதலாளி சொன்ன அனைத்தையும் சொன்னான்.அவன் மனைவி தொட்டியும் உரம் தண்ணீர் எல்லாம் அவனுக்கு கொடுத்து அந்த விதையை நடுவதற்க்கு உதவி செய்தாள்.

ஒரு வாரம் கழிந்தது ஆபிஸில் இருக்கும் அனைவரும் தங்கள் தொட்டியில் செடி வளர ஆரம்பித்து விட்டது என்று பேசிக்கொள்ள ஆரம்பித்தனர்.ஆனால் வாசுவின் தொட்டியில் செடி இன்னும் வளரவே ஆரம்பிக்கவில்லை.

ஒரு மாதம் ஆனது செடி வளரவில்லை, நாட்கள் உருண்டோடின ஆறு மாதங்கள் ஆனது அப்பொழுதும் அவன் தொட்டியில் செடி வளரவே இல்லை.நான் விதையை வீணாக்கிவிட்டேனா என்று புலம்பினான் ஆனால் தினந்தோறும் செடிக்கு தண்ணீர் ஊற்றுவதை நிறுத்தவில்லை.தன் தொட்டியில் செடி வளரவில்லை என்று ஆபிஸில் யாரிடமும் சொல்லவில்லை.

ஒரு வருடம் முடிந்து விட்டது எல்லாரும் தொட்டிகளை முதலாளியிடம் காட்டுவதற்காக எடுத்து வந்தார்கள்.வாசு தன் மனைவியிடம் காலி தொட்டியை நான் எடுத்து போகமாட்டேன் என்று சொன்னான்.அவன் மனைவி அவனை சமாதானப்படுத்தி நீங்கள் ஒரு வருடம் முழுக்க உங்கள் முதலாளி சொன்ன மாதிரி செய்தீர்கள்.செடி வளராததற்கு நீங்கள் வருந்த வேண்டியதில்லை .நேர்மையாக நடந்து கொள்ளுங்கள் தொட்டியை எடுத்து சென்று முதலாளியிடம் காட்டுங்கள் என்றாள்.

வாசுவும் காலி தொட்டியை ஆபிஸுக்கு எடுத்து சென்றான்.எல்லார் தொட்டியையும் பார்த்தான் விதவிதமான செடிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு உயரத்தில் இருந்தன.இவன் தொட்டியை பார்த்த அனைவரும் சிரிக்க ஆரம்பித்தனர்.

முதலாளி எல்லாரையும் தன்னுடைய அறைக்கு வருமாறு சொன்னார்.வாவ் எல்லாரும் அருமையாக செடியை வளர்த்து உள்ளீர்கள் உங்களில் ஒருவர் தான் இன்று பொறுப்பு ஏத்துகொள்ளபோகறீர்கள் என்றார்.எல்லாருடைய செடியையும் பார்வை இட்டார்.வாசு கடைசி வரிசையில் நின்றிருந்தான் அவனை அருகே வருமாறு அழைத்தார்.

வாசு தன்னை வேலையை விட்டு நீக்கத்தான் கூப்பிடுகிறார் என்று பயந்து கொண்டே சென்றான்.முதலாளி வாசுவிடம் உன் செடி எங்கே என்று கேட்டார்.ஒரு வருடமாக அந்த விதையை நட்டு உரமிட்டு தண்ணீர் விட்டதை விலாவாரியாக சொன்னான்.

முதலாளி வாசுவை தவிர அனைவரும் உட்காருங்கள் என்றார்.பிறகு வாசு தோளில் கையை போட்டுகொண்டு நமது கம்பெனியின் நிர்வாகத்தை ஏற்று நடத்தப் போகிறவர் இவர்தான் என்றார்.வாசுவுக்கு ஒரே அதிர்ச்சி தன் தொட்டியில் செடி வளரவே இல்லை பிறகு ஏன் நமக்கு இந்த பொறுப்பை கொடுக்கிறார் என்று குழம்பிபோனார்.

சென்ற வருடம் நான் உங்கள் ஆளுக்கு ஒரு விதை கொடுத்து வளர்க்க சொன்னேன் அல்லவா அது அனைத்தும் அவிக்கப்பட்ட விதைகள்[Boiled seeds]. அந்த விதைகள் அவிக்கப்பட்டதால் அது முளைக்க இயலாது. நீங்கள் அனைவரும் நான் கொடுத்த விதை முளைக்காததால் அதற்கு பதில் வேறு ஒரு விதையை நட்டு வளர்த்து கொண்டு வந்தீர்கள்.வாசு மட்டுமே நேர்மையாக நடந்து கொண்டான்,ஆகவே அவனே என் கம்பெனியை நிர்வாகிக்க தகுதியானவன் என்றார்.

*If you plant honesty, you will reap trust.
* If you plant goodness, you will reap friends.
* If you plant humility, you will reap greatness.
* If you plant perseverance, you will reap contentment.
* If you plant consideration, you will reap perspective.
* If you plant hard work, you will reap success.
* If you plant forgiveness, you will reap reconciliation.
* If you plant faith in God , you will reap a harvest.

So, be careful what you plant now; it will determine what you will reap later..

“Whatever You Give To Life, Life Gives You .